انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات پژوهشنامه فرهنگی و اجتماعی کودک و نوجوان 3041-976x 3 1 2025 05 22 The effect of storytelling on enhancing social behavior learning in children and adolescents by utilizing the wisdom of Nahj al-Balagha تأثیر قصه‌گویی بر تقویت یادگیری رفتاراجتماعی کودکان و نوجوانان با بهره‌گیری از حکمت‌های نهج‌البلاغه 159 182 234759 10.22083/cssca.2025.540809.1081 FA جعفر ولی پور دکتری تخصصی جامعه شناسی فرهنگی. sahirad90@gmail.com Journal Article 2025 03 05 Introduction: Nahjul-Balagha, a central religious, intellectual, and cultural text for Muslims, has long guided individuals toward happiness, security, and peace due to its comprehensive nature. One notable feature of Nahjul-Balagha is its distinctive rhetorical style, evident in its sermons, letters, and wise sayings. Storytelling, recognized as an effective method for promoting social behavior, provides a scientific approach to strengthen social learning. This study examines how storytelling based on the wisdom of Nahjul-Balagha can influence the social behavior and personality development of children and adolescents.<br>Method: The study employed a quasi-experimental design with applied objectives and quantitative data. The statistical population comprised members of the Intellectual Development Center for Children and Adolescents in Nowshahr. Initially, 60 participants were selected through simple random sampling. Based on scores from the Torrance Creative Thinking Test, 40 male participants aged 9 to 11 were assigned to two groups of 20: experimental and control. The experimental group participated in storytelling sessions grounded in Nahjul-Balagha’s wisdom. Both groups completed the Torrance Creativity Test before and after the intervention. Data analysis included comparisons of pre- and post-test scores across five variables: fluidity, flexibility, originality, elaboration, and experimentation. Statistical significance was assessed at α = 0.05.<br>Results: Storytelling emerged as an effective method for introducing children to new concepts and enhancing engagement. Participants actively interacted with the narrative by recalling experiences, asking questions, or supplementing the story, fostering a deeper sense of involvement. Pre-test scores for social behavior learning showed the highest frequency (37.5%) in the range of 75–85 and the lowest (2.5%) below 50. Post-test scores indicated improvement, with the highest frequency (55%) in the range of 85–100 and the lowest (15%) in the range of 75–85. Analysis of variance revealed significant differences between experimental and control groups across the measured variables (p < 0.05), confirming the positive impact of storytelling based on Nahjul-Balagha on social behavior learning.<br>Discussion: The findings indicate that storytelling grounded in Nahjul-Balagha can effectively convey social norms and ethical behaviors to children and adolescents. Consistent with previous studies (Dehghanzadeh et al., 2015; Rahman Doost, 2002), narrative methods that allow active participation promote learning, memory retention, and personal engagement. The quasi-experimental results demonstrate that structured storytelling significantly enhances children’s social behavior scores, suggesting its utility as a pedagogical tool in educational settings.<br>Conclusion: Storytelling based on the wisdom of Nahjul-Balagha has a measurable and positive effect on children’s social behavior and personality development. Incorporating culturally and religiously meaningful narratives into educational programs can foster ethical learning and contribute to holistic development. This approach underscores the potential of integrating traditional wisdom into modern educational practices. نهج‌البلاغه مهم‌ترین منبع دینی، فکری، فرهنگی و وجه مشترک مسلمانان، همواره موردتوجه بوده و با داشتن ویژگی‌ مهم جامعیت، هدایتگر انسان به سعادت، امنیت و آرامش است.‌ازجمله مشخصه‌های خاص نهج‌البلاغه، شیوۀ ویژه‌ای از گفتار است که در بسیاری از خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمت‌ها به کار رفته است. هدف از پژوهش این مقاله بررسی تأثیر قصه‌گویی یکی از راه‌های اثرگذار، بر تقویت یادگیری رفتار اجتماعی در کودکان و نوجوانان را با نگاهی علمی بیان می‌کند. رفتار اجتماعی؛ در زندگی اجتماعی دارای تفاوت‌هایی در شکل، تعدد و شیوه‌های تقویت آن در نظم عمومی وجود دارد که مورد نظر است. روش پژوهش از نظر اهداف؛ کاربردی، از نظر داده‌ها، کمی و از نظر ماهیت و نوع مطالعه، شبه‌آزمایشی است که تعداد 40 نفر از اعضای پسر 9 تا 11 سال کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان نوشهر، به‌صورت تصادفی ساده به‌عنوان نمونه انتخاب و سپس در دو گروه 20 نفری (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می‌دهد توزیع فراوانی پاسخ‌گویان برحسب نمره یادگیری رفتار اجتماعی در مرحلۀ پیش‌آزمون، بیشترین تعداد با 5/37 درصد در بازۀ نمرۀ 85-75 و کمترین تعداد با 5/2 درصد در بازۀ نمرۀ کمتر از 50 و در مرحلۀ پس‌آزمون بیشترین تعداد با 55 درصد در بازۀ نمرۀ 100-85 و کمترین تعداد با 15 درصد در بازۀ نمرۀ 85-75 بوده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که قصه‌گویی براساس حکمت‌های نهج‌البلاغه می‌تواند رفتار اجتماعی را به کودکان و نوجوانان منتقل کند و تأثیر مثبتی بر رشد شخصیتی آنان داشته باشند. همچنین، این قصه‌ها می‌توانند به تقویت یادگیری رفتار اجتماعی در کودکان و نوجوانان کمک کنند. https://cssca.ricac.ac.ir/article_234759_8c44658b7dec5d84ece14899553a11d6.pdf