انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات پژوهشنامه فرهنگی و اجتماعی کودک و نوجوان 3041-976x مقالات آماده انتشار 2026 07 14 Representation of Child Abuse in Children's and Adolescent Cinema (1980-2010) بازنمایی کودک‌آزاری در سینمای کودک و نوجوان ایران (1360-1390) 247182 10.22083/cssca.2026.585707.1108 FA اعظم راودراد گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-7634-0816 علیرضا دهقان گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-9784-8299 مهسا بدری گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران 0009-0006-9813-9829 Journal Article 2026 06 08 This study examines the representation of child abuse in the four decades following the Islamic Revolution, utilizing Representation Theory and qualitative content analysis. The central inquiry of this study is to investigate how child abuse has been represented in each historical epoch and the extent to which these representations correlate with the socio-cultural transformations of each period. The findings indicate that, in alignment with the significant shifts of their respective eras, films emphasize evolving changes in the status of children, thereby offering distinct representations of child abuse. In the 1980s, the position of children was defined through the lens of traditional and familial values; consequently, the representation of child abuse during this decade was characterized by "repressive behavior." In the 1990s, the status of children was framed through a critical perspective emphasizing the necessity for systemic revision. Representations of abuse in this decade moved away from repression, instead highlighting the significance of emotional bonding, the prevention of neglect, and respect for the child's bodily autonomy. During the 2000s, children occupied a dual position, simultaneously facing structural repression while being redefined within the context of a modernizing society. Representations of abuse in this period emphasized individual growth and personal agency. Finally, in the 2010s, the focus shifted to the child's position within the "modern family" unit. Representations of abuse offered a critical gaze toward the modern family, with the "modern mother" positioned at its center. در این پژوهش، بازنمایی کودک‌آزاری در چهار دهه پس از انقلاب اسلامی با استفاده از نظریه «بازنمایی» و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد تحلیل قرار می‌گیرد. سوال اصلی این پژوهش آن است که در هر دوره تاریخی، کودک‌آزاری چگونه بازنمایی شده است و این بازنمایی چه نسبتی با تحولات اجتماعی و فرهنگی هر دوره دارد. یافته‌های مطالعه حاضر نشان می‌دهد فیلم‌های هر دوره، با توجه به تحولات مهم زمانه، بر تغییری در مورد جایگاه کودکان تاکید کرده‌ و بر اساس آن، بازنمایی متفاوتی از کودک‌آزاری ارائه می‌کنند. در دهه 60، جایگاه کودکان در ارتباط با ارزش‌های سنتی و خانوادگی تعریف می‌شود و بازنمایی کودک‌آزاری در این دهه نشان از «رفتار سرکوب‌گرانه» است. در دهه 70، جایگاه کودکان با نگاهی انتقادی و تاکید بر ضرورت بازنگری تعریف می‌شود و بازنمایی کودک‌آزاری با نفی سرکوب‌گری همراه است و بر اهمیت ایجاد رابطه عاطفی با کودک، عدم غفلت و همچنین احترام به حریم بدن کودک تاکید‌ می‌شود. در دهه 80، جایگاه کودکان دوگانه است، از یک سو با سرکوب‌های ساختاری مواجه هستند و از سوی دیگر در ارتباط با جامعه مدرن تعریف می‌شوند. بازنمایی کودک‌آزاری در این دوره بر رشد و شکوفایی فردی و فردیت تاکید دارد. در دهه 90، جایگاه کودکان در رابطه با خانواده مدرن مورد توجه است و بازنمایی کودک‌آزاری با نگاهی انتقادی به خانواده مدرن همراه است که مادر مدرن در مرکز آن قرار دارد. https://cssca.ricac.ac.ir/article_247182_3fe488ad3359ebc567e6c70c188dd720.pdf