منابع و مآخذ
آخوندی، زهرا (۱۳۹۶). راهکارهایی جهت پرورش ادراک موسیقایی دانشآموزان پایه ابتدایی (مطالعه موردی: بازی و سرگرمی)، پژوهش در هنر و علوم انسانی، 2 (۳)، 67-78.
ابراهیمی ورزنه، لیلا و فتحی، الهام(۱۴۰۳). مطالعه کیفی نگرش نوجوانان و جوانان دختر طرفدار محصولات سرگرمی کرهجنوبی، روانشناسی فرهنگی زن، ۷۵-۹۳.
اسماعیلی، مجید و انصاریپور، علیاصغر(1400). ارزیابی جواز اشتغال به سرگرمی در فقه امامیه، پژوهههای فقهی تا اجتهاد، 5 (۹)، 49-70.
ایروانی، جواد(1394). جایگاه «تفریح و سرگرمی» در سبک زندگی رضوی و تأثیر آن بر تمدنسازی، فرهنگ رضوی، 3(11)، 109-131.
باهنر، ناصر و شرفالدین، حسین(۱۳۹۱). تکاپوی نظری برای کشف مواضع هنجاری اسلام دربارۀ سرگرمی، معرفت فلسفی، ۳۶، ۱۵۷-۱۹۴.
بیچرانلو، عبدالله(1395). مهمترین روشهای جذب مخاطب در سه شبکه تلویزیونی ماهوارهای سرگرمیمحور، مطالعات رسانههای نوین، 2(۶)، ۵۹-۹۲.
چوپانکاره، وحید، اژدری، علیرضا و همتی، زینب (1390). طراحی با رویکرد احساسگرا مطالعه موردی: طراحی وسیله سرگرمی،
نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی، 3(۴۶)، ۶۷-۷۴. Dor:
20.1001.1.22286039.1390.3.46.7.6
حسینی، سید بشیر و کمیل سوهانی(1393). پیشینه، گستره، عناصر و مفهوم سرگرمآموزی بهعنوان یک راهبرد ارتباطی. فصلنامه علمی رسانههای دیداری و شنیداری، 24(۱۰)، ۲۲۵-۲۶۰.
حکمتنیا، محمود و داود خوشنویس(1399). بررسی فقهی و حقوقی اعمال محدودیت بر سرگرمیهای بیانی، پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، 7(۱)، ۹۳-۱۱۸.
دربیکی، بابک(1386). سرگرمیهای عصر ما و تأثیرات فرهنگی و اجتماعی آن، فصلنامه علمی راهبرد، 15(۳)، ۲۱۰-۲۳۴.
رحمانیان، داریوش و حاتمی، زهرا(1395). بازی و سرگرمی کودکان در ایران (1320-1285ش.)، جستارهای تاریخی، 7(۲)، ۴۵-۶۵.
رضایان قیهباشی، احد، مرزبان، احسان و امید جهانشاهی(1399). سناریوهای سرگرمی در بستر سیمای جمهوری اسلامی ایران در افق 1404، پژوهشهای ارتباطی، 27(۱۰۳)، 149 – 179.
رضاپور آکردی، منیره و محمدحسین طاهری آکردی(1401) بررسی نقش تفریح، سرگرمی و بایستههای آن در سبک زندگی اسلامی، فصلنامه معرفت، 31(3)، 59-69.
سپهری، محمد باقر (1398). شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر شبکه سبلان اردبیل در حوزۀ سرگرمی طی ده سال آینده. آینده پژوهی ایران، 4(۲)، ۲۰۱-۱۸۱.
سپهری، محمدباقر (1399). آیندهپژوهی تولید برنامههای سرگرمی در شبکۀ سبلان اردبیل در افق ده ساله، فصلنامه مطالعات فرهنگ ـ ارتباطات. 21(۵۲)، ۱۴۵-۱۶۹. https://doi.org/10.22083/jccs.2019.170752.2715
شرفالدین، حسین(۱۳۹۰). الگوی مطلوب سرگرمی در یک رسانه دینی، معرفت فرهنگی اجتماعی، 2(۴)، ۷۳-۱۰۲.
شرفالدین، حسین(۱۳۹۹). رویکردی روان شناختی به سرگرمی و فراغت، پژوهشنامه سبک زندگی، ۱۱، ۱۰۳-۱۲۴.
صلحجو، محمدحسن، تجاری، فرشاد و علی زارعی(1401). تأثیر سبک تفریح و سرگرمی خرید روی سلامت روان و افسردگی در دانشجویان رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی،
مجله علوم پزشکی پارس، 17(۴)، ۱-۷. Doi:
10.52547/jmj.17.4.1
عباسی، مهدی و سیدحسین سراجزاده(1394). مسائل روششناختی در مرور نظاممند همراه با ارزیابی مقالات ایرانی مبتنی بر این روش،
مجله مطالعات اجتماعی ایران، 9(۳)، ۱۳۲-۱۶۰. Dor:
20.1001.1.20083653.1394.9.3.6.3
مرزبان، احسان، رضایان قیهباشی، احد و امید جهانشاهی(1398). شناسایی مؤلفههای کلیدی و پیشرانهای سرگرمی در بستر سیمای جمهوری اسلامی ایران
. فصلنامه علمی رسانههای دیداری و شنیداری، 13(۳۲)،۱۶۳-۱۸۹. Doi:
https://doi.org/10.22085/javm.2020.201429.1398
میرخندان، عبدالله(1395). چالشهای اخلاقی سرگرمی در سبک زندگی اسلامی. فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات اخلاق کاربردی، 12(۴۶)، ۸۹-۱۱۰.
میرخندان، عبدالله، میرخندان، حمید(۱۳۹۵). شاخصههای سرگرمی اخلاقی در سبک زندگی اسلامی. معرفت اخلاقی، 1(۷)، ۷۳-۹۰.
میرخندان، عبدالله(1396). بررسی نهی از سرگرمی در سبک زندگی اسلامی، فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات اخلاق کاربردی، 13(۴۹)، ۱۱-۲۹.
میرخندان، سیدعبدالله(1401). بررسی کارکردهای جامعهشناختی سرگرمی با رویکرد اسلامی،
فصلنامه علمی - پژوهشی اسلام و علوم اجتماعی، 14(۲۷)، ۷۵-۸۹.
Doi:
10.30471/soci.2022.8210.1742
میرخندان، سیدعبدالله و حسن خیری(1401). واکاوی مفهومی فراغت و سرگرمی از دیدگاه اسلامی، مطالعات فرهنگی اجتماعی حوزه، 6(۱۲)، ۴۷-۶۸.
میرخندان، سیدعبدالله (1402). ترغیب به سرگرمی در سبک زندگی از منظر اخلاق اسلامی. گردشگری و اوقات فراغت، 8(۱۵)، 79-89.
میرخندان، عبدالله(۱۴۰۳). واکاوی کارکردهای سرگرمی در دوران کودکی از دیدگاه اخلاق کاربردی اسلامی، مطالعات اخلاق کاربردی، 14(۶)، 71-96. Doi: 10.22081/jare.2024.68767.1899
میرزایی، آیلار، حسینیخواه، علی، کیان، مرجان و روحاله خدابندهلو(1400). آموزش مبتنی بر سرگرمی در برنامه درسی دوره ابتدایی: چیستی و چگونگی، نظریه و عمل در برنامه درسی، 9(17)، 323-360.
ولیزاده، سوسن، جبرائیلی، مهناز، قوجازاده، مرتضی و بهناز کسرایی(1389). ارتباط الگوی سرگرمی و شاخص تودۀ بدنی در دانشآموزان دختر مدارس ابتدایی شهر تبریز، مجله پرستاری و مامایی، 5(19)، 54-63.
هاشمیان، سلمان و محسن گودرزی(۱۳۹۲). سبک روزنامه نگاری خبر ـ سرگرمی (اینفوتیمنت)، فصلنامه علوم خبری، ۷، ۱-۵.
Abbasi, Mahdi., Serajzadeh, Hossein. (2015).
Journal of Iranian Social Studies,
9(3), 132-160.
[In Persian]. Dor:
20.1001.1.20083653.1394.9.3.6.3
Akhundi, Z., Afhami, R. (2017). Strategies for developing musical perception of primary school students (case study: games and entertainment). Research in arts and humanities, 2(3): 67-77. [In Persian].
Aveyard, H. (2019). Doing a Literature Review in Health and Social Care: A Practical Guide.
Bahonar, N., Sharafodin, H. (2012). A theoretical effort to discover Islamic normative positions about entertainment, Marifat-i Falsafi, 9(4): 157-194. [In Persian].
Bicharanlou, A. (2016). Most Important methods of attracting Audiences to the Entertainment Satellite TVs. New Media Studies, 2(6): 59-92. [In Persian].
Chandler, J., Cumpston, M., Li, T., Page, M. J., & Welch, V. J. H. W. (2019). Cochrane handbook for systematic reviews of interventions. Hoboken: Wiley.
Choopankareh, V., Ajdari, A., Hemmatai, Z. (2011). Design based on Emotional Approach Case Study: Designing a device for entertainment.
Honar-Ha-Ye-Ziba: Honar-Ha-Ye-Tajassomi, 3(46): 67-74.
[In Persian]. Dor:
20.1001.1.22286039.1390.3.46.7.6
Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The Psychology of Optimal Experience. New York: Harper and Row.
Darbiki, B. (2007). Entertainment of our age and its cultural and social effects. Strategy, 15(3):210-234. [In Persian].
Esmaily, M., Ansaripur, A. (2021). Evaluating the permissibility of engaging in entertainment in Imami jurisprudence. Jurisprudential studies to ejtihad, 5(9): 49-70. [In Persian].
Geieh Bashi, A., Marzban, E., Jahanshahi, O. (2020). Entertainment Scenarios on the Islamic Republic of Iran TV in Media Perspective Document 1404. Communication Research, 27(103). [In Persian].
Grady, C., Iannantuoni, A., & Winters, M. S. (2021). Influencing the means but not the ends: The role of entertainment-education interventions in development. World Development, 138, 105200.
Hall GM. (2003). How to write a paper. 3th ed. London: BMJ publishing group; 92-98.
Hashemian, S., Goudarzi, M. (2018). News-entertainment style of journalism, social Sciences, 5-24. [In Persian].
Hekmatnia, M., Khoshnevis, D. (2020). Jurisprudential and Legal Review of Restricting Expressional Entertainment. Comparative Studies on Islamic and Western Law, 7(1). [In Persian].
Hollebeek, L. D., & Macky, K. (2019). Digital content marketing's role in fostering consumer engagement, trust, and value: Framework, fundamental propositions, and implications. Journal of interactive marketing, 45(1), 27-41.
Hoseini, S. B., sohani, K. (2014). Background, scope, elements and concept of fun learning as a communication strategy Quarterly Scientific. Journal of Audio-Visual Media, 10(24): 225-260. [In Persian].
Irvani, J. (2015). The role of "entertainment" in Razavi lifestyle and its effect on civilization. Journal of Razavi Culture, 3(11): 109-132. [In Persian].
Lacasa, P., Méndez, L., & Cortés, S. (2017). Public and private adolescent lives: The educational value of entertainment. Entertainment Values: How do we Assess Entertainment and Why does it Matter?, 109-129.
Marzban, E., Rezayan, A., Jahanshahi, O. (2020). Identification of Entertainments key factors and driving forces in the context of the Islamic Republic of Iran Television. Quarterly Scientific Journal of Audio-Visual Media, 13(32): 163-189. [In Persian].
Mirkhandan, A. (2016). Ethical challenges of entertainment in Islamic lifestyle, Akhlagh Religious Extension Quarterly, 12(46): 89-110. [In Persian].
Mirkhandan, A., Mirkhandan, H. (2016). Characteristics of moral entertainment in Islamic lifestyle. Moral knowledge, 7(1): 73-90. [In Persian].
Mirkhandan, A. (2017). Akhlagh Religious Extension Quarterly, 13(49): 11-29. [In Persian].
Mirkhandan, S., Kheiri, H. (2020). Analyzing the concept of leisure and entertainment from Islamic point of view. Human Sciences Elite Discourse, 6(12): 47-68. [In Persian].
Mizani A, Hoseini Khah A, Kian M, Khodabandeh R. (2021). Edutainment in the elementary school curriculum : What and how. Journal of Theory & Practice in Curriculum; 9 (17) :323-360. [In Persian].
Mirkhandan, S. (2022). Encouraging entertainment in ifestyle from the perspective of Islamic Ethics. tourism and leisure time, 8(15):79-89. [In Persian].
Mirkhandan, S. (2022). Investigating the Sociological Functions of Entertainment with an Islamic Approach.
Journal of Islam and Social Sciences, 14(6):71-96.
[In Persian]. Doi:
10.30471/soci.2022.8210.1742
Moher, D., Liberati, A., Tetzlaff, J., Altman, D. G., & PRISMA Group*, T. (2009). Preferred reporting items for systematic reviews and meta-analyses: the PRISMA statement. Annals of internal medicine, 151(4), 264-269.
Nicholson, PJ. (2007). How to undertake a systematic review in an occupational setting. Occup Environ Med. 64(5):353-8.
Rahmanian, D., hatami, Z. (2017). Children’s Games and Entertainments in Iran. Historical Studies, 7(2): 45-65. [In Persian].
Rezapurakerdi, M., Taheriakerdi, M. (2021). Examining the role of recreation, entertainment and its requirements in Islamic lifestyle. Knowledge, 31(3). [In Persian].
Sepehri, M. (2020). Futures Studies of Production of Entertainment Programs in Sabalan Ardabil Channel during 10 years (2019-2029). Journal of Culture-Communication Studies, 21(52): 145-169 https://doi.org/10.22083/jccs.2019.170752.2715. [In Persian].
Sepehri, M. (2020). Identification and Ranking of Factors Affecting Ardabil Sabalan Channel in the Field of Entertainment over the Next Ten Years. Journal of Iran Futures Studies, 4(2): 181-201. [In Persian].
Sharafodin, H. (2011). The ideal model of entertainment in a religious media, 8, 73-102. [In Persian].
Sharafodin, H. (2014). Fun and entertainment in the Holy Quran. Religions, religion and mysticism, 48: 103-126. [In Persian].
Sharafodin, H. (2020). A psychological approach to entertainment and leisure, life style, 11: 103-124. [In Persian].
solhjoo, M., tojari, F., zarei, A. (2022). The Effect of Recreation purchasing Style in Mental Health and Depression in Physical Education Students of Islamic Azad University.
Pars Journal of Medical Sciences, 17(4): 1-7.
[In Persian]. Doi:
10.52547/jmj.17.4.1
Tan ES. (2008). Entertainment is emotion: The functional architecture of the entertainment experience. Media psychology ,11(1):28-51.
Tawfik, G. M., Dila, K. A. S., Mohamed, M. Y. F., Tam, D. N. H., Kien, N. D., Ahmed, A. M., & Huy, N. T. (2019). A step by step guide for conducting a systematic review and meta-analysis with simulation data. Tropical medicine and health, 47, 1-9.
Valizadeh, s., Jebraili, M., Ghujazade, M., Kasrai, B. (2010). The Relationship Between Leisure Activities Pattern & Body Mass Index in Girl students in Elementary Schools in Tabriz. Nursing & Midwifery Journal, 54. [In Persian].
Zeng, X., Zhang, Y., Kwong, J. S., Zhang, C., Li, S., Sun, F., ... & Du, L. (2015). The methodological quality assessment tools for preclinical and clinical studies, systematic review and meta‐analysis, and clinical practice guideline: a systematic review. Journal of evidence-based medicine, 8(1), 2-10.30
